Page 24

RaboWijzer 2017 12

kunstenares is niet religieus – ‘pilaren van angst’ noemt ze religie – maar ze is wel gefascineerd door de vraagstukken die spelen bij religies. In haar vroege werk Exaltation. Images of Religion and Death (1991-1999) laat ze een onderzoekende belangstelling zien voor religieuze rituelen over de hele wereld, waarbij de participanten door middel van zelfkastijding proberen te transcenderen. In de serie Gaze (1996-1998) zien we mensen onder water, verstild en met hun ogen gesloten. Bij Xteriors VIII zien we een adolescent op tafel liggen waarbij je niet weet of hij slaapt of dood is. Een videoloop van dwarrelend stof met de naam I will show you fear in a handful of dust van 2016 refereert naar het stof waar we vandaan komen en waar we weer naar terugkeren. Ook haar recente videoloop Uncertain TX (2106), waarbij de kijker onder het geluid van onheilspellend kabbelend water langzaam voortbeweegt door een moerasachtig gebied met bomen, onderzoekt de fascinatie voor het tussengebied van zijn en niet-zijn. Het werk is gebaseerd op filmopnamen die Dolron maakte op Caddo Lake, een meer op de grens van Texas en Louisiana. We zijn hier getuige van hoe wateronkruid het woud verstikt, opnieuw een tussenfase tussen leven en dood. Een beweging in het stille De laatste twee jaar is Desirée Dolron bezig met bewegend beeld, maar de meeste mensen kennen haar vooral van de beroemde, verstilde beelden uit de serie Xteriors, van (meestal) Wonen en werken lopen door elkaar heen in huize Dolron, een ruim appartement aan het Westerpark in Amsterdam. De kunstenares komt net terug van een gesprek met haar galerist Jorg Grimm, met wie ze sprak over een kleine tentoonstelling van portretten die ze van haar dochter maakte op verschillende plekken in de wereld. Haar dochtertje zelf komt ook net thuis van Engelse les en vertelt enthousiast over hoe ze suikerklontjes op haar hand heeft laten smelten. Intussen is de hulp net klaar met haar werk. In het Spaans neemt Dolron afscheid van haar terwijl haar dochter de Donald Duck pakt. Het interview kan beginnen en Dolron klapt haar Macbook open om het 3D-videowerk Complex Systems 2017 te laten zien. De film doet denken aan de fascinerende filmpjes van murmurations van spreeuwen, die zo nu en dan voorbij komen op YouTube, maar dan anders. ‘Denk er dolby surround bij en een groot scherm’, zegt Dolron en drukt op play. Na het zien van de eerste loop vertelt ze verder: ‘Mensen zijn veelal gefascineerd door de schoonheid van deze murmurations, maar wat ze zich vaak niet realiseren is dat we hier kijken naar een angstaanjagende doodsstrijd. Deze ‘dans’ voeren ze namelijk uit wanneer ze aangevallen worden door roofvogels. In Complex Systems laat ik een perfect verdedigingsmechanisme zien.’ De vlucht van de spreeuwen heeft Dolron geconstrueerd op basis van haar onderzoek. ‘We kijken feitelijk naar een ongelofelijk complex systeem, een strijd tussen leven en dood, waarbij het individu zich voegt naar het grote geheel. De spreeuwen kijken naar de zes vogels in hun directe omgeving en zijn zich natuurlijk niet bewust van het grote geheel. Ook de wetenschap is benieuwd naar hoe dit verdedigingsmechanisme werkt. De wetenschappelijke research over de murmurations wordt gebruikt in de wereld van hedge funds en in het leger.’ Tussen leven en dood Net als bij de video Complex Systems gaat veel van Dolrons werk over een tussenstaat; tussen leven en dood. De ‘Vermeer schilderde bevriezingen in de tijd. Ik wilde een beweging in het stille’ 24


RaboWijzer 2017 12
To see the actual publication please follow the link above