Page 29

RaboWijzer 2017 12

Aandeel in elkaar ‘Uiteindelijk hebben we toch woorden nodig’ Om succesvol te worden in de theaterwereld heb je talent nodig, maar ook mensen die je talent zien en op het juiste moment een duwtje in de juiste richting geven. Ook als het even tegenzit. Karel de Rooij (1946), alias ‘Mini’ uit het bekende duo Mini & Maxi, weet er alles van. Aan de muur bij de bar van Bodega Posthoorn, op het Lange Voorhout in Den Haag, hangt een portret van Mini & Maxi naast een foto van Van Kooten en De Bie, het andere bekende Haagse duo. Het is bekend terrein voor De Rooij, die de eigenaar en wat gasten begroet. Kijkend naar de foto vertelt hij: ‘Wim en Kees zijn altijd naar onze shows gekomen en we hebben altijd vol bewondering gekeken naar wat zij deden. Misschien zijn zij wel de reden geweest dat wij besloten zonder tekst te gaan werken; tegen deze reuzen konden wij in woord nooit op. Wat ons ook anders maakt, is dat wij liever tijdloze shows zonder maatschappijkritiek maken. Daarmee zwommen we lange tijd tegen de stroom in, aangezien het toen wij opkwamen bij uitstek de tijd was van engagement in het theater.’ Buitenlands succes Wat Mini & Maxi brengen, zien we nauwelijks meer in theaters, het is een heel eigen mix van muzikale slapstick, variété en cabaret. Met uitzondering van de Ashton Brothers, Wereldband en Percossa, die iets vergelijkbaars doen, lijkt dit het exclusieve domein te zijn van het Haagse duo. Karel de Rooij is van origine muzikant en bracht instrumenten als de viool, de panfluit en de trombone naar het theater. Deze verbonden ze gezamenlijk met een stille vorm van kleinkunst die tot de dag van vandaag mensen raakt. De kinderen uit het publiek van toen zijn nu veertigers die – samen met hun ouders en kinderen – nog steeds genieten van hun tijdloze kleinkunst. Niet alleen in Nederland hebben Mini & Maxi succes, vanaf eind jaren tachtig braken zij ook internationaal door met hun universele shows. Vooral in Duitstalige landen was het duo lange tijd buitengewoon populair. Ook traden ze op in landen als de Verenigde Staten, Rusland en Taiwan. Waarom uitgerekend daar? De Rooij: ‘De Russen en Chinezen kunnen goed kijken, ze zien nuances in mimiek. Daarom zijn bewegingsartiesten daar zo geliefd. In die landen worden clowns op handen gedragen, er is veel meer waardering voor wat wij doen.’ Burn-out Aan de succesvolle samenwerking kwam in 2003 abrupt een einde toen Peter de Jong een nekhernia kreeg. ‘Van de ene op de andere dag was het voorbij met Mini & Maxi, de agenda was volgepland, maar we konden niet optreden. Het was een spannende tijd waarbij het onduidelijk was hoe onze toekomst eruit zou zien. In die tijd nam ik een hond, Jodokus. Dokus, zoals we hem meestal noemen, heeft me door die moeilijke periode getrokken. Met hem ging ik elke dag langs het strand wandelen om mijn hoofd leeg te maken. Dat was een routine die rust gaf. Een keer kwamen we Paul van Vliet op het strand tegen, we raakten aan de praat over de onzekerheid van ons vak. Paul zei toen dat er feiten wa- Wijzer · Rabobank Private Banking 29


RaboWijzer 2017 12
To see the actual publication please follow the link above