Page 42

RaboWijzer 2017 12

Marieke Neesen viert dit jaar haar vijftigste verjaardag en tevens het vijfjarig bestaan van haar stichting Lief Langedijk. Marieke: ‘Dat vieren we beide met een glossy van 100 pagina’s met een oplage van 11.000 stuks. De uitgave gaat ‘Liever’ heten en zal massaal verspreid worden in Langedijk. Bovendien organiseer ik een driedaags festival. Er is dit jaar veel te vieren, en ik vier het feestje met mijn dorp!’ ‘Ik voel me bevoorrecht dat ik in de gelegenheid ben iets bij te dragen aan de gemeenschap in mijn dorp’ toch de hele wereld aan? Ik voelde dat ik me niet anders voor hoefde te doen. Iedereen zag mijn echte emotie en ik dacht: zo is het dan maar. Hetzelfde gevoel had ik vorig jaar toen ik, net als mijn vader, een koninklijke onderscheiding kreeg. Dat was een zware dag waarop je opeens ook weer voelt dat je in je eentje staat. Ik ga er maar van uit dat Martin bij alles wat ik nu doe trots met mij meekijkt.’ Ter nagedachtenis aan Martin riep Marieke vorig jaar de Martin Neesen Prijs in het leven. ‘Als vakbondsbestuurder was hij iemand die betrokkenheid toonde en mensen verbindt. Deze prijs is voor een organisatie of persoon die dezelfde competenties vertoont. Er zijn een flinke geldprijs en een symbolische bokaal aan de prijs verbonden. Je bedenkt zo’n prijs en weet van tevoren niet hoe mooi het uitpakt.’ Verbinden ‘Verbinden is de centrale lijn die Martin en ik uitgezet hebben en die ik vervolg met Stichting Lief Langedijk’, zegt Marieke. ‘Helaas merk je dat er door bezuinigingen vanuit de overheid soms gaten vallen. We hebben een bijzondere gemeente met wel meer dan 200 stichtingen en velen van ons zijn bezig met een hobby, een sport of een goed doel. Er zijn aardig wat organisaties in de omgeving die met vragen zitten, zoals hoe werkt crowdfunding, hoe kan ik mijn organisatie beter besturen? Daarom hebben we het nu ook mogelijk gemaakt dat Langedijker organisaties advies kunnen aanvragen. Wij kennen binnen ons netwerk genoeg mensen die dat kunnen geven. Verenigingen kunnen een aanvraag doen en dan betalen wij het advies. Ook hebben we het idee om in samenspraak met de gemeente adviesbijeenkomsten te organiseren, aangezien stichtingen en verenigingen allemaal met hetzelfde probleem zitten: hoe pak je dingen aan? Ook hierin wil ik graag een verbindende rol spelen.’ Kent al dat goed doen ergens ook een grens? Marieke weet het niet. ‘Laatst vroeg iemand me waar ik stop. Het geld dat ik privé aan projecten heb besteed, heb ik de afgelopen vijf jaar verdubbeld. Ik doe het nog steeds met alle liefde, omdat ik nooit het gevoel heb dat er misbruik van mij wordt gemaakt. Mensen zijn over het algemeen bescheiden in hun aanvragen en ik word op de leukste manieren bedankt. In de loop van het jaar ontvang ik bóssen bloemen en kaartjes. Toen mijn man net een maand overleden was en ik erg down was, kwam er per post een enorm hart van papier, gemaakt door schoolkinderen. Precies op het juiste moment! Het is niet zo dat de omgeving anders tegen me aan is gaan kijken door wat ik doe. West-Friezen zijn nuchtere mensen. Doe maar normaal. Ik voel me bevoorrecht dat ik in de gelegenheid ben op deze manier iets bij te dragen aan de gemeenschap in mijn dorp, en ik ben blij dat ik daarmee ook andere mensen kan stimuleren. Als ik één ding mag noemen dat ik hiermee hoop te bereiken is het wel: anderen inspireren om ook op hun eigen manier en binnen hun eigen mogelijkheden iets te doen voor hun directe omgeving. Samen maken we de wereld een beetje mooier!' 42


RaboWijzer 2017 12
To see the actual publication please follow the link above